Balita

Makapal ang taong nakapaligid sa kanto ng Boni Ave. at Sto. Rosario sa Mandaluyong, matapos ang shoot out sa mga hinihinalang riding-in-tandem. Hindi malaman ng mga kinauukulan kung paano nila hahawiin ang mga tsimoso't tsismosa na lubhang nakaka-abala na rin sa daloy ng trapiko. Uhm, idagdag na rin ang mga auto ng mga pulisya na ginamit upang maharang ang mga kinikilalang mga kriminal.

Nakahandusay at halos wala ng buhay ang dalawang lalaking kinilala sa pangalang sina Rogelio Trinidad, 24 na taon, at si Cesar Lintao, 34 na taong gulang. Mga pawang walang love life ang mga ito dahil sa mga identipikasyong nakuha sa kanilang mga wallet na may naglalaman ng Php350 (kung pagsasamahin) pesos na bigla na lamang sinilid ng isang pulis bilang kapalit sa tumagaktak nyang pawis kakahabol sa dalawa.

Ayon sa saksing si Ginang Malou, na'sa gitna umano sya ng mainit na tsismisan sa kanyang mga kapitbahay nang bigla na lamang 'di umano'y may narinig syang sigaw ng isang babae sa tawid na kalsada. Out of curiousity, ibinato nya agad ang bitbit nyang pandesal sa pag-aakalang isang mahalagang spoof ang kanyang makukuha.

Reporter: "Nasaan po ba kayo noong mga oras na yun?"

GM: "Ayun nga! Basahin mo sa taas!"

Reporter: "Ah, e ano ho ba mismo ang inyong nasaksihan?"

GM: "Ayun nga! Pilit inaagaw noong isang lalaking yun (itinuro yung isang lalaking nakahandusay), yung hawak nyang bag. Ayaw nya talagang ibigay! Siguro malaking halaga ang laman noon.. Tapos yung isang lalaki namang nakasakay sa motor bababa na sana sya. Gusto yatang tulungan yung lalaking kasama nya, kaso bigla akong sumigaw.."

Reporter: "So, ibig sabihin sa inyo ho na-alarma ang mga 'to? Tama po ba?"

GM: "Yes! Opkors! Sa lakas ba naman ng sigaw kong umabot ng munisipyo, e agad rumesponde yung mga pulis! Naku! Kung ikaw ang nakakita, hindi ka talaga maniniwala. Mabilis talaga ang aksyon nila!"

Reporter: "Ano pong nangyari pagkatapos?"

GM: "Yun na nga. Tatakas sana yung dalawa kaso agad silang nahabol tapos agad silang pinagbabaril. Ito! (tinuro yung pulis na nagkakape) Yan ang naunang bumaril. Galing mo tsip!"

Reporter: "Matanong ko lang ho Ginang. Nakita nyo po ba kung saan napunta yung babae? Yung biktima?"

GM: "Ay! Oo nga no? Hindi na e! Mabilis syang nawala matapos dumating yung mga pulis. Sayang 'di ko na-chika man lang (may tinig ng panghihinayang)"

Reporter: "Maraming salamat Ginang Malou! At yan po ang ating ulat mula dito sa Mandaluyong, back to you F******!"

Maya-maya'y napawi na ang tensyon. Nakapag-tanghalian na ang mga usisero/sera. Lumuwag na ang daloy ng trapiko. Balik sa normal ang gawain ng taong bayan. May mga bumilib at mas marami ang natuwa. Liban sa hepe na kakarating pa lamang na hindi malaman kung may balakubak sa ulo dahil sa kakakamot. Pasimple nitong nilapitan ang dalawa sa pulis na nakatokang maiwan.

"Sino bumaril sa mga asset?", bulong nito. "Yung babae ang target. Na'sa bag yung item. Big time na sana tayo napurnada pa.."

"Sir, may ginang kasing nag-ingay e.."

"Barilin nyo rin.." utos nito.

At muli, may katawang bumagsak sa kanto ng Boni Ave., at Sto. Rosario sa Mandaluyong. Yun nga lang, hindi na nanumbalik ang mga tao para tumikim ng balita.

-Wakas

image credit to orig uploader :)

Test Paper

credit to orig uploader :)

Pasimple kong sinipa ang ibabang bahagi ng upuan ni Alex. Tumingin lang sya tapos bumalik ulit sa paghagikhik. Medyo lumakas nga lang ng kaunti nang malaman nyang apektado ako. Kung hindi lang si Mrs. Ramirez yung teacher namin sa harapan malamang tumayo na ko't binatukan sya.

Alam kong ako at si Carla ang nilalaman ng malabnaw nyang utak. Nagsisisi tuloy ako't nabanggit ko pa sa kanya kanina na medyo umiibig na ko kay Carla. Natatakot lamang ako umamin dahil alam kong may kahabaan ang pila ng kanyang manliligaw, at alam ko rin na malayo sa katotohan ang mukha ko kung ikukumpara sa mga nagtangka. Natatawa nga ako kapag nakikita ko yung mga liham ko sa kanya tsaka yung tatlong pirasong roses na hanggang ngayon ay naka-display pa din sa aming sala.

Para kay Klasmeyt..

Hindi 'to bagong kwento. Lalong hindi bagong tula. Hindi din panibagong nobela na hindi alam ng author o ng mga mambabasa kung may sunod na chapter pa ba o sinolo nalang ng sumulat ang ending.

Simple lang..

Nais ko lang humingi ng maliit na pabor. Halagang P320 petot lang. Kung wala kang gagawin sa August 17. Araw ng linggo. Pwede kang maligaw sa Robinsons Galeria. Isama si bf/gf, ermats o erpats, si klasmeyt, si crush, si yaya, si utol, at.. at mas maganda kung babasahin nyo nalang yung banner/image sa baba.

"Nag-enjoy ka na, nakatulong ka pa!"  -Hiram na asawa linya.

Normal na tanong ng mga normal na tao (In-short FAQ)

Q: Paano mas mapapadali ang aking buhay pagpa-reserved/bili ng ticket.

A: Mas hassle free kung magbabayad sa bangko.

    -BPI account #3399 2782 78

    -Account name: Christian Dee

*then paki-inform ako kung nakapaghulog na at ibibigay ko yung ticket number. Pwede din kontakin yung mga numerong na'sa banner kung nais nyo yung literal na ticket, na sa kalaunan ay pwedeng gamiting remembrance.

Q: Pwede bang kay Amphie nalang ako bumili ng ticket?

A: Wala akong ticket na hawak. Pwede kayo sa akin magbayad then bibigyan ko nalang kayo ng ticket number. Contact nyo ko 0916 636 9425.

Q: May free snack po ba while watching the movie?

A: Opo, sopas..

PS. Kapanalig, para po ito kay klasmeyt.. Ngayon palang.. Salamat! ;)

official trailer HD, naks!

Paki-follow na din ang mga sumusunod:

FB: PBO Official FB page

Twitter: @iHeartPBO

Instagram: @iHeartPBO

Pakisabay na din 'to: ???

Maleta

image credit to orig uploader

"Blag!"

Isang malakas na sipa ang pinakawalan ko gamit ang kaliwang paa. Hindi natinag ang maleta. Tila natatawa lang sa naging asta ko sa kanya. Hindi ako nagpatalo. Sinipa ko ulit sa pangalawang beses na ubod ng lakas. Baklas ang handle. Tumalsik ang kapirasong gulong, dahan-dahan, papalayo sa akin, hanggang sa hindi ko na matanaw. Ipinakita na nito ang totoong anyo. Kung saang materyales yari. Napunit ang bandang ibaba. Sa halagang walong daan, napa-isip ako, napamura, napakamot, napa-suntok sa hangin. Tsaka biglang pumasok ang imahe ni Selya. Badtrip.

"Kung ayaw mo kong paalisin dito, sige! Ikaw ang lumayas!"

Graduate

Halos tatlumpung minuto na ang itinagal ni Estong sa pagkakaupo sa plastik na upuan na wala man lang sandalan. Nangangalay na ang kanyang mga binti dahil hindi abot ng kanyang mga paa ang sementadong sahig. Dagdag pa ang ingay ng lumalagutok galing sa mekanismong nagluluwal ng papel habang itinitipa ang bawat letrang bubuo sa kanyang pagkakakilanlan.

"Pangalan hijo?" tanong ng pulis na bahagyang nagtapon lamang ng tingin sa kanya. Banayad na ibinaba ang may gradong salamin sa kanyang ilong.

"Ernesto po."

"Apelyido?"

"Sucat"

"Spelling?"

Hindi nakakibo si Estong.

"Spelling!" tumaas ng bahagya ang tinig ng pulis.

"Eh-eh hindi ko po alam," nahihiyang tugon ng katorse anyos na binatilyo.

Orange - Chapter 3

Orange - Preview

Orange - Chapter 1

Orange - Chapter 2

Nasa dalawampung hakbang lamang o higit pa ang smoking area ni Philip mula sa studio. Actually hindi naman talaga mukhang studio ang gusali. Bahay lang na inupahan tapos ginawang opisina ang unang palapag. Yung second floor may tatlong kwarto, yung isa solo ni Philip. Sya lang ang pwedeng gumamit kaya mapapansin agad na puro obra ng binata ang nilalaman ng buong kwarto.

Yung dalawampung hakbang nagmistulang isang daan. Napakabagal maglakad ni Filona. Kapag binibilisan ni Philip ang kanyang mga paa, naiiwan ang dalaga. Hindi nya alam kung sinasadya o talagang makupad lang itong kumilos. Napipilitan tuloy syang sabayan na lamang ito para naman hindi sila magmukhang mag-syotang nag-aaway.

"Bakit ka pumasok sa ganitong trabaho?" tanong ni Philip.

"Wala namang masama 'di ba? Hindi pa naman ako nare-rape tsaka malaki ang bayad."

"Malaki nga, pero alam kong mas malaki ang kikitain ng isang stewardess.."

"Aba! Sinilip mo ang profile ko?"

"Hindi ah!" mariing tanggi ni Philip, "Nabanggit lang sa akin ni Ms. Belle. Hindi ko nga alam na ikaw ang magiging modelo ngayon. Maliit talaga ang mundo.."

Orange - Chapter 2

Orange - Preview

Orange - Chapter 1

Katulad ng sinapit ng mga naunang mensahe ni Harry kagabi, binura nya rin ang huling mensahe na nabasa nya lamang ngayong umaga. Hindi sya apektado sa mga sinasabi ng kaibigan. Sanay na sya kay Harry na lintik ang concern sa kanya. Dapat pa nga'y magpasalamat sa kanya ang kaibigan dahil binisto nyang type nya si Rose, hindi nya lang alam kung nakatulong talaga.

May kakarampot na excitement din sa kanya ang blind date na yun. Hindi nya lang talaga gusto si Rose. Hindi ang tipo nyang babae ang magbabalik ng kiliti sa kanyang katawan. Tsaka alam nya ding sa huli ay itatapon sya nito na parang basura lang. Natuwa lang si Rose sa kanya. Yun lang. Walang iba. Hindi sila magki-click. Baka nga sa unang linggo pa lang ay ipagkaila na sya nito katulad ng kaso ni Pedro kay Kristo.

Binilisan nya ang pagkain. Bawal mahuli sa trabaho nya ngayon. May kahigpitan si Ms. Belle na bago nyang manager ngayon, na mas pinili nya para may katuwang syang labanan ang katamaran. Binigla nya ang paglagok sa kape. Pinaspasan nya ang paglantak sa pandesal. Kulang na lang singhutin nya ang mga piraso-pirasong nagkalat para walang masayang.

Orange - Chapter 1

Orange - Preview

Chapter 1

Simple lang ang mga pangarap ni Philip. Kasing simple ng pagkakaroon ng tagsi-singkwenta pesos na Ray Ban, na hindi nya pa sigurado kung isasama nya sa opisyal na listahan. Isa sa mga priority nya ang makabili ng sariling gitara. Mas mura iyon kaysa bumili sya ng sound system sa kanyang kwarto. Pangalawa na ang pagkakaroon ng pang araw-araw na rasyon ng kapeng barako. Kailangan nya ng pampagising sa trabaho na kinakailangan ng matinding konsentrasyon ang isang damukal na puyat. Ngunit mas itinuturing nyang jackpot, kung magbababa ng singil ang kanilang masungit na kasera na nagiging sweet lamang tuwing sasapit ang katapusan.

Ngayon, nais nya ng maidagadag sa listahan ang pagtiklop ng bibig ni Harry. Literal na pagtiklop. Yung hindi na makakapagsalita. Nauumay syang pakinggan ang mga sinasabi nito tungkol sa kanyang pagkatao. Papuri at mga positive personalities nya. Umuukit na nga ng butas sa mesa ang kanyang siko na nagsilbing tukuran ng kanyang baba habang pinagmamasdan ang view sa labas ng magarbong coffee shop.

"Sampu!" bulalas ni Philip.

Nahinto si Harry. Nawala sa isip ang susunod na sasabihin. Siniko nya si Philip. Pinandilatan. Ngunit hindi ito nakinig.

"Hindi mo ba napapansin?" bulong nito.

"Ang ano?"

Payong (Dagli)

credit to orig uploader

Mula anit hanggang sakong ang tubig sa katawan ni Isko. Inuubo't nilalagare ng sipon. Salo ng kanyang mga palad ang plastik bag na butas. Pinaglalagyan ng biniling bigas na kanina lamang ay umaapaw ang laman. Nalulungkot nya itong pinagmasdan, dahil ang kaninang isang kilo ay kakarampot na lamang.

"Pusang gala ka talagang bata!," pinihit ng kanyang Ina ang kanyang kanang patilya pataas.

Napaigtad si Isko sa hapdi. Dinukot ang walis ting-ting. Sunod-sunod itong humalik sa hita, paa, likod, at braso ng paslit.

"Maligo ka doon at magbihis! Minsan ka lang utusan na-peste ka pa! Pati ka-isa isang payong winala mo!" hugot-galit ng kanyang Ina.

Kinabukasan, may lagnat si Isko. May latay ang katawan. Nakatulog ng walang laman ang tiyan. Nakaratay sa tagpi-tagping banig ang likuran. Maya-maya pa'y sumulpot si Aling Nadia. Kabaryong niluma ng panahon. Bitbit ang payong na syang tunay na may sala.

"Daghan salamat sa imong anak, ug dili niya nitaas na ayo ang hilantan naku kahuwat sa akong asawa!"

-Wakas

Open Parking

image credit to orig uploader

Maihahambing sa isang pampublikong paradahan ng mga sasakyan ang buhay pag-ibig ni Jane. Libre ang sinomang gustong igarahe ang kanilang auto. Kahit anong oras, araw, o kahit kailan nila gustong balikan, o iwanan. Walang karampatang singil sa bawat sasakyang pumapasok o umaalis. May tumatagal mayroon ding napakabilis. Walang bakas na iniiwan. Walang pangakong tinutupad.

"Gising.." mahinang bulong ni Jane.

Nagtaas lamang ng kaliwang mata ang lalaki. Narinig nya si Jane. Sigurado 'yun. Ayaw nya lang tuluyang maglaho ang kanyang antok. Malamlam ang kanilang mga mata. Tanda na dinaanan ito ng luha at puyat. Ngunit si Jane ay daig pa ang napaka-agang lawin para maghanap ng ipanglalaman sa tiyan. Hindi na rin bago yun. Madalas syang nauuna para din ipaghanda ng agahan ang bawat lalaking nakakatabi nya sa kama noon. Naiiba lang ang lalaking natutulog ngayon.

Espesyal.

Natatangi.

Walang hihigit.

Orange - Preview

"Ang star alignment ay parang relasyon, may connection sa isa't isa ngunit may distance. Parang kayo, may spark, yun nga lang hilaw at supot.."

Philip loves Filona,

Filona loves Philip,

The End.. ?

But what if,

they really love each other,

but they didn't want to be together.

Peste! Nag-love life pa sila?

Isang tipikal na kwentong pag-ibig.

Plain at walang twist.

Mga ordinaryong bida,

at walang kontra-bida.

Isang cute na author.

Red + Yellow = Orange

#baliknobela

Pulot Gata (Rated PG)

image credit to orig uploader :)

Parang mamahaling alahas si Elsa. Kumikinang ang kanyang natural na ganda. Hinding hindi nawawala ang kanyang angking alindog na ilang beses nang nagpaluhod at nagpalambot ng aking mga tuhod.

Para ring espesyal na alak si Elsa. Habang nagtatagal ay lalong nakakasabik na tikman. Tumataas ang value. Nakakapanghinayang hubaran at lantakin.

Ngunit ngayong gabi'y binuwag na ng libog ang aking pananggalang. Buong-buo ko na syang malalasahan. Magpapakasawa ang aking kamunduhan hanggang sa ako'y hindi na makakilos sa magdamagang kaligayahan. Sa akin na muli si Elsa. Magsasalo kami sa init at tutupukin ang ginaw na namamayani sa paligid.

Pula ang suot nyang nigthies.

Itim naman ang mga kapirasong tela sa ilalim.

Malamlam na ilaw.

Malambot na kama.

Isang babaeng naghihintay, nag-aabang.

Hardcore ang datingan.

Pitong Pares ng Sapatos

Pitong pares ng sapatos ang aking natanaw. Nakasabit sa punong mangga. Nakabuhol ang sintas sa bawat isa. Inugoy ng malakas na hangin kaya't gumewang-gewang at nagmistulang sumasayaw.

Na'sa abroad na si Levy. Tulad ko, hindi sya tapos ng kahit anong degree. Masipag at may tamang diskarte kaya't sinuwerte sa estado ng buhay. Nalungkot ako nang malaman kong nakaalis na pala sya. Walang tawag, text, o kutob man lang na natanggap ang buong tropa. Basta na lamang syang nawala. Naglaho. Nabalitaan ko nalang sa kanyang ermats, noong isang araw na makasabay ko sya sa Jeep. Byaheng Vergara. Masaya ang kwento ng kanyang Ina habang ako'y napipinitensya.

Anim na pares ng sapatos ang aking natanaw. Nakasabit sa punong mangga. May balat, rubber, at may isang pang-balerina. Natutuwa akong pagmasdan. Lalo pa nang may biglang tumawag sa aking pangalan.

Bahay Krayola

Gamit ang kulay Pulang Krayola taimtim na iginuhit ni Ging-Ging ang hugis tatsulok sa isang puting banner. Sa harap ang mukha ni Mayor Abalos na hindi naman naging hadlang para pigilan ang pagiging malikhain ng sampung taong gulang na bata. "Bu--bong, bubong ito," bulong nya sa sarili.

Paborito nya ang kulay pula. Simbolo ng pag-ibig. Pagmamahalan. Pagnanais. Ngunit kay Ging-Ging, ang pula ay isang malaking larawan ng kanyang pamilya. Masaya, simple, at may malaking pusong nagmamahal sa bawat miyembro. Gusto nya din ang pula para sa kanyang damit. Sa kanyang gamit. Maging ang lumang manika nya'y may pulang bestidang pitong taon na nitong suot. Pula din ang gusto nyang kulay ng kanyang sapatos sa tuwing sasapit ang panahon ng tag-lamig. Paborito nya ang kulay pula.

"Ito naman ang haligi. Brown.." Parisukat ang sumunod na hugis. Na'sa ibaba ito ng pulang tatsulok. Hindi pantay ang sukat. Mas lamang ang pagiging parihaba. Hinawi ni Ging-Ging ang buhok na humaharang sa kanyang paningin. Isinabit iyon sa kanyang tainga. Kaliwa't kanan, tsaka muling itinuloy ang pag-guhit. Nagdugtong na ang apat na sulok ng tahanan. Mukha na itong bahay. Sumisilip na din ang ngiti sa labi ng paslit.

Salamin - Super Ikling Kwento

"Kuya, palimos po... Pangkain lang..", wika ng batang pulubi nang bumaba ako ng jeep. Hindi man lang nagdalawang isip. Binuksan ko ang sisidlan kung saan inipit ang panandaliang yaman. Iniabot ang limang daang piso.

"Wow! Galante! Anak mayaman siguro..." usal ng isang ginang matapos masaksihan ang naganap na abutan.

Hindi ako kumibo. Hindi ako mayaman. Naalala ko lang ang aking kabataan.

Si Ruth at ang Samahang Walang Wala

"Samahang Walang-Wala", natawa ako sa malaking tarpaulin na sumalubong sa akin. Ewan ko kung katulad kong kapos palad din ang mga miyembro o wala talagang maisip na matinong pangalan ang leader ng grupo.

Ika-dalawang taong anibersaryo daw ang dahilan kung bakit may maliit na salo-salo. May mga bisitang pamilyar sa akin ngunit mas lamang ang mga mukhang ngayon ko lamang nakita. Crowded na ang venue kaya mas pinili kong manatili sa sulok kung saan hindi gaanong pansinin ng tao.

"Nag-eenjoy ka ba?" tanong ni Ruth nang makita nya akong kinakausap na ang sarili. "Maki-join ka samin. Marami kang makilala ditong chiks!" biro nya.

Obvious naman na si Ruth ang dahilan kung bakit ako nandito. Sya ang nag-imbita. Simple lang din ang dahilan kung bakit ako sumama. Una, libre ang pagkain. Pangalawa, may arkiladong sasakyan na baka posibleng maghatid sa akin pauwi. Pangatlo, may lihim akong pagtingin sa kanya.

Sino bang mag-aakalang na ang balak kong masolo sya ay masyadong malayo sa katotohanan. Akala ko pa nama'y malaki na ang chance kong maipagtapat kay Ruth ang aking nararamdaman. May naghagis ng malaking tipak ng bato sa salamin ng reyalidad kaya nabasag ang plano.

"Sige lang! Masarap naman tong kausap e," turo ko sa lalaki sa aking na tabi na bigla na lang tumayo. Natawa si Ruth. "Babalik yun, mag-cr lang daw."

Pon! Pon! Pon!

image credit kay mc avengoza

"Pon! Pon! Pon!" tunog ng latang tambol. Naengganyo akong magtanggal ng nakasuksok na earphone sa aking tainga kahit pa dumadagundong ang musika ng Heads.

"Pon! Bong! Pon!" may rolling part pa ang paslit na nakasabit sa jeep para bigyang aliw ang mga inip at inis na pasahero na halos trenta minutos nang naghihintay sa driver na gapang magmaneho. Isa na ako doon.

Napangiti ang Ale sa aking tabi at gigil na nagpipigil ng kembot para sabayan ang husay ng paslit sa pagtatambol. Binunot ang barya sa bulsa para lamanan ang maliit na sobre na may titulong "pambili lang po ng pagkain, thank you!"

Doon ko lang napansin na mayroon rin sa aking hita na kung hindi ko napigilang abutin ay siguradong tinangay na ng hangin. Sinilip ko ang aking coin purse. Walang barya. Sa bulsa ng aking bag. Balat ng kendi. Ang sisidlan ng pananghalian. Bingo! May ubeng halayang naka-styro na ninenok ko lamang sa mesa kaninang umaga bago umalis ng bahay.

Trapik. Tumayo na ang paslit. Senyales na tapos na ang concert at oras na para maningil sa mga nagsi-attend. Five-O ang pinakamataas na syang iniluwal ng galanteng dalagita ng mukhang empleyado ng bangko. Bente sa mga mid-class na pasaherong natuwa at napilitang magbawas sa 13th month bonus. Barya naman sa mga tinamaan ng kaunting hiya sa katawan. At ako. Isang styro ng ubeng halaya.

"Salamat po Kuya, Salamat!"

Bakas sa mukha ng paslit ang tuwa matapos makolekta lahat ng biyaya. Kung sa casino man ang next stop o sa malapit na hardware store ang kanyang punta ay hindi ko na alam.

"Salamat sa mga nagbigay po! Nawa po'y humaba pa ang inyong buhay para kayo'y makatulong sa mga tulad namin.." speech nito na parang ginamit na ng mga pulitiko. Animo'y automatic na bibigkasin pagkatapos manalo. Kaso natawa ako sa kadugtong, "Mamamatay yung mga kuripot!" sabay talon.

Natawa ako ng bahagya. May halong komedya. Biglang napa-isip. Fully paid ang lahat. Walang mamamatay. Walang tatablan ng sumpa. Kaso sumigaw ang driver.

"Pu**! Wala tayong preno!"

-Wakas

Briquette

Pag-nenegosyo ng uling ang naglalaro sa isip ni Juliet matapos tupukin ng sunog ang kanilang maliit na baru-baro na katabi ng isang kilalang subdivision. Hindi magawang ipinta kahit ng pamosong si Vertullini ang mukha ng may-bahay. Higit pa doon. Kasamang nilamon ng apoy ang kanyang asawa na naging dahilan ng isang linggo nitong pagkatulala at hindi pagligo bago matulog.

Nagsimula ang sunog sa mismong kwarto ng mag-asawa. Ayon sa report, naiwang kandila ang naging sanhi ng tatlong oras na reality show. Taliwas naman ang version ng mga kapitbahay na may sariling imbestigasyon sa pangyayari. Paano'y pangalawang ulit ng nangyari ang ganitong trahedya sa mag-asawa. Animo'y swerte sa paghakot ng kamalasan.

Si Henry, asawa ni Juliet, ang syang itinuturing na salarin. Palibahasa'y adik. Binata pa'y sunog na hindi lamang ang katawan, pati na mismo ang utak. Dalawang araw daw na walang tulog bago magsimula ang sunog. Kung ano ang katotohanan, walang sino man ang nakaka-alam.

"Pasok ka," wika ni Rita. Nakakatandang kapatid ni Juliet, "Dito ka muna pansamantala habang hindi ka pa nakakalimot. Tutulungan kita. Magsabi ka. Kung ano mang kailangan mo handa akong suportahan ka."

"Salamat..."

"May balita na ba ang mga pulis?"

"Wala pa... Kung mayroon man daw na kakaibang makita sa imbestigasyon ay agad daw akong kokontakin."

"Nalulungkot talaga ako sa nangyari," sagot ni Rita kasunod ng isang mahigpit na yakap, "Mabuti nalang at hindi ka napahamak."

"Mabuti nalang at gising ako.. Si Henry, mabuti nalang at tulog.."

"Ha?!"

-Wakas

250 words

theme: tragic

Ulan, Ulap, at Luha

image credit to orig uploader

'Ma, lahat po ba ng tubig ay naiipon sa langit?' tukoy ni Leah sa makapal na tumpok ng ulap na kanyang natatanaw mula sa bintana. Kinusot-kusot ang singkit at mumunting mga mata.

'Oo.'

'Ehh--yung sa dagat?'

'Mm-mm..'

'Sa ilog? sa batis?'

Tumango-tango na lamang si Mindy. Halata ang hindi pakikinig sa sinasabi ng anak. Kung itatanong ng bata ang tubig na galing sa aquarium malamang tango din ang magiging sagot nya.

'Nagiging ulan sila kapag puno na ng tubig ang ulap 'diba po?' sumagi sa isip ng pitong taong paslit ang naituro ng kanilang guro, 'Tapos. Tapos, iipunin ulit ng ulap.'

'Tama ka anak! Ang talino mo talaga. Mag-aral ka ng mabuti ha!'

'Yung luha po?'

Bayani ng Plaza

Tulala lahat ng taong makakasalubong ni Tony sa daan. Mas mabilis pa kay Napoles ang kanyang takbo na kahit anino ay hindi magawang sundan. Ang mga kalalakihang nangahas na pigilan sya ay nagmistulang laruan lamang. Bawat madaanan ng kanyang nangangalit na binti ay nagtatalsikan. Mga paninda ng mga ginang na naghahanap-buhay. Ang tindero ng kutsina ay sumuko matapos atakihin ng rayuma. Mas pinili nalang isigaw lahat ng galit at banggitin lahat ng salitang hindi itinuturo sa iskwelahan.

Humakot din ng samut-saring atensyon ang lalaking biktima ni Tony. Sa halip na makipag-habulan ay mas piniling tumahimik at maglakad papalayo sa karamihan.

Sa eskinitang kasing lapad lamang ng balikat ang huling destinasyon ni Tony. Kung makakalagpas sya ng walang sabit mararating nya ang bakanteng lote kung saan naghihintay ang gantimpalang kanyang pinaghirapan, este pinagpawisan. Mataas na sikat ng araw ang sumalubong. Tahimik at walang bakas ng tao sa paligid liban nalang sa pusang nagulat pa sa kanyang pagdating. Nakangiti nyang inilapag ang mabigat na bagahe sa makapal at nagtataasang damo. Dahan-dahang nyang binuksan at sinilip ang laman.